پایگاه اطلاع رسانی سیستان استان سیستان بلوچستان

چهارشنبه جلالی در دهم تیر ۱۳۳۹ در روستای ناهوک شهرستان سراوان در خانواده‌ای ساده و زحمت‌کش چشم به جهان گشود.

پدرش جلال کشاورزی پرتلاش و مردی مورد احترام در میان مردم روستا بود و مادرش زینب زنی دیندار، صبور و سخت‌کوش که با عشق و ایثار مادری فرزندانش را با تربیت اسلامی و روحیه خدمت به مردم پرورش می‌داد. 

چهارشنبه از همان کودکی در فضایی آکنده از صداقت، ساده‌زیستی و محبت رشد کرد و آداب نانوشته مردم بلوچ: احترام به بزرگ‌تر، مهمان‌نوازی، وفاداری و غیرت در وجودش نهادینه شد.

سال‌های کودکی و نوجوانی او در ناهوک همراه با کمک به خانواده در کارهای کشاورزی و دامداری گذشت. او از همان سنین پایین روحیه‌ای قوی، اراده‌ای محکم و شخصیتی متواضع داشت.

با وجود شرایط سخت زندگی منطقه چهارشنبه همیشه تلاش می‌کرد در کنار کار، اخلاق نیکو و روابط انسانی گرم خود را حفظ کند و همین ویژگی‌ها باعث شد در میان اهالی روستا چهره‌ای محبوب و قابل اعتماد باشد.

در سال ۱۳۶۰ با ورود به مرحله جدیدی از زندگی ازدواج کرد و زندگی مشترکش را با همسری پاک‌ دامن و مهربان آغاز نمود. ثمره این ازدواج یک فرزند پسر بود که پدر همیشه از او به عنوان چراغ چشم و امید آینده یاد می‌کرد.

با وجود دشواری‌های خدمتی و دوری از خانواده همواره تلاش داشت در نقش پدر و همسر بهترین باشد و محبت و مسئولیت‌ پذیری‌اش زبان‌ زد اطرافیان بود.

او برای دفاع از امنیت مردم و مرزهای کشور وارد خدمت در ژاندارمری جمهوری اسلامی ایران شد و با روحیه‌ای سرشار از وظیفه‌ شناسی در مأموریت‌ های مختلف در منطقه سیستان و بلوچستان حضور یافت. شناخت دقیق او از سختی‌های مردم منطقه و نیاز به امنیت، انگیزه‌اش را در خدمت دوچندان می‌کرد و همیشه آماده بود تا در سخت‌ترین شرایط وظیفه خود را به بهترین شکل انجام دهد.

سرانجام در ۱۹ آذر ۱۳۶۵ هنگام انجام مأموریت در میرجاوه هدف گلوله اشرار و قاچاقچیان مسلحی قرار گرفت که امنیت منطقه را نشانه گرفته بودند. چهارشنبه جلالی با فداکاری و رشادت تا آخرین لحظه مقاومت کرد و خون پاکش را در راه امنیت مردم و میهن تقدیم نمود که شهاداش فقدانی بزرگ برای خانواده، دوستان و مردم ناهوک بود.

پیکر پاکش با احترام فراوان به زادگاهش منتقل شد و در همان خاکی که در آن رشد کرده و عاشقش بود به خاک سپرده شد. امروز یاد و نام شهید چهارشنبه جلالی در میان اهالی منطقه همچون چراغی روشن، نماد غیرت، مردانگی و وفاداری به وطن است و مردم با افتخار از او یاد می‌کنند.