زندگینامه شهید بابالدین ریگی پناه میر جاوه
بابالدین ریگی پناه میر جاوه در شانزدهم دیماه سال ۱۳۳۰ در منطقه مرزی و محروم میرجاوه از توابع شهرستان زاهدان در خانوادهای ساده، مذهبی و ریشهدار در ایمان چشم به جهان گشود.
پدرش جشن و مادرش پریخاتون بودند، پدر و مادری که با وجود فقر مادی، ثروتی بزرگ از ایمان، غیرت و پاکدامنی برای فرزندان خود به یادگار گذاشتند.
وجود بابالدین از همان کودکی با سختی و تلاش عجین شد. او هیچگاه فرصت نشستن روی نیمکت مدرسه را پیدا نکرد و خواندن و نوشتن نمیدانست اما مدرسه واقعیاش مزارع و زمینهای کشاورزی و رنج نان حلال بود.
از سنین نوجوانی دوشادوش پدر به کار کشاورزی پرداخت. عرق ریخت، زمین شخم زد، دانه کاشت و با صبر و توکل روزگار گذراند.
مردی بود کمحرف اما پرعمل، آرام، اما پرصلابت؛ ساده، اما ریشهدار در ایمان. سال ۱۳۵۲ ازدواج کرد و کانون زندگیاش با تولد سه پسر رونق گرفت. علاقهاش به خانواده بسیار عمیق بود اما هیچگاه تعلق خانه او را از مسئولیت اجتماعی جدا نکرد.
با پیروزی انقلاب اسلامی بابالدین با دل و جان به صف نیروهای مردمی پیوست و عضو بسیج شد. در منطقهای که همواره با ناامنی، قاچاق، عبور و مرور اشرار و دشمنان آرامش مردم روبهرو بود او آسایش خود را فدای امنیت مردم کرد.
شبهای زیادی را در کوه و بیابان گذراند تا مبادا خطری خانههای محروم منطقه را تهدید کند. او نه درجه داشت و نه ادعا، اما در دل مردم، جایگاهی بلند یافته بود.
سرانجام در پانزدهم آذر ۱۳۶۹ هنگامی که در روستای خارستان زادگاهش مشغول مقابله با اشرار و عوامل ناامنی بود گلولهای بر پیکرش نشست و جان پاکش را پرواز داد.
خبر شهادتش منطقه را در اندوه فرو برد. پیکر مطهرش در روستای لاریز تابعه شهرستان زادگاهش تشییع و به خاک سپرده شد.
بابالدین رفت، اما آرامش او سالهاست که بر دل مردم میوزد.
انتهای پیام/
نظر دهید