پایگاه اطلاع رسانی سیستان استان سیستان بلوچستان

دختری از دیار عشق که در راه سقایی امام حسین (ع) بال گشود  در روشنای صبح یکم مهرماه ۱۳۷۸ در شهر بزمان از توابع شهرستان ایرانشهر نوزادی دیده به جهان گشود که حضورش روشنی دل خانواده شد.

 او را مطهره نام نهادند دختری پاک‌دل، سرشار از انرژی و عشق به دانستن.  پدرش نوراحمد نارویی، مردی شریف و سخت‌کوش، و مادرش مه‌جان، زنی مهربان و مؤمن بود که در آغوشش عشق و ایمان را به فرزندانش آموخت.

مطهره از کودکی روحی جست‌وجوگر داشت. هر سؤالش بوی فهمیدن می‌داد، و هر لبخندش انعکاس صفا و صداقت بود.  در سال‌های تحصیل دانش‌آموزی مؤدب، کوشا و باانگیزه شناخته می‌شد، دختری که علم را با ایمان می‌آمیخت و هر روز در مسیر رشد و خدمت قدمی تازه برمی‌داشت. 

دوستان و معلمانش از اخلاق نیکو، لبخند همیشگی و روح مهربانش سخن می‌گفتند. او مظهر سادگی و در عین حال شجاعت بود.

 ۲۴ آذر ۱۳۸۹در روز تاسوعای حسینی (نهم محرم) زمان امتحان ایمان فرا رسید.  مطهره در بین جمع عزاداران حسینی سقایی می‌کرد، ظرفی در دست داشت و به لبان تشنه‌ زائران و عزاداران آب می‌داد همچون سقای دشت کربلا حضرت ابوالفضل العباس (ع)  با دلی آکنده از عشق امام حسین (ع) صدای یا حسین در لب‌هایش جاری بود.

 اما ناگهان نعره‌ای از جهل و ظلمت فریاد عشق را خاموش کرد.  انفجار بمب به دست عناصر تکفیری گروه جندالله صفوف عاشقان را درآمیخت و مطهره  این دختر نوجوان با دستانی آغشته به قطرات آب و قلبی لبریز از ایمان  به شهادت رسید.

او در همان لحظه‌ای که سقایی می‌کرد جان خود را در راه اعتقادش فدا ساخت.  قطرات آبی که در دست داشت به خون سرخ شهادتش آمیخت تا تصویری جاوید از عشق، ایمان و وفاداری بیافریند.

پیکر پاکش را در زادگاهش بزمان به خاک سپردند، جایی که امروز مزارش مأمن دعا، یاد و الهام نسل‌های آینده است. 

مطهره نارویی دختری از تبار نور، با عمر کوتاه اما پرثمرش، پیام‌آور ایمان، شجاعت و عشق حسینی شد.  یادش همچون نغمه‌ای از سقاخانه‌ی عشق در دل‌ها تا همیشه زنده خواهد ماند.