پایگاه اطلاع رسانی سیستان استان سیستان بلوچستان

نادرعلی ژیانی دوم فروردین ۱۳۳۹ در روستای کنگ از توابع زابل دیده به جهان گشود. پدرش شیرعلی و مادرش خورشید نام داشت. 

نادرعلی در فضایی مملو از محبت، صمیمیت و سادگی بزرگ شد. مدرسه، کار، کمک به خانواده و همراهی با مردم روستا بخش مهمی از زندگی روزانهٔ او بود. تا پایان دورهٔ راهنمایی تحصیل کرد و از همان نوجوانی روحیه‌ای مهربان، متواضع و مردمی داشت. 

پس از پایان تحصیل به ارتش جمهوری اسلامی ایران پیوست و با پشتکار و تعهد به درجهٔ استوار دوم رسید. 

او در دوران خدمت شخصیتی نمونه، قانونمند، باایمان و مسئولیت‌پذیر بود. همکارانش همیشه از آرامش، دقت، جدیت و اخلاق نیک او یاد کرده‌اند. 

با آغاز جنگ تحمیلی نادرعلی از نخستین روزها به جبهه رفت. او به عنوان امدادگر در خطوط مقدم حضور داشت شغلی که قلبی بزرگ، روحی مهربان و شجاعتی عظیم می‌خواست. 

او بارها در میان آتش و دود خود را به مجروحان می‌رساند و جان‌های بسیاری را نجات می‌داد. کمک به همرزمان و نجات جان دیگران برای او رسالتی مقدس بود. 

 نهم آذر ۱۳۶۰ در منطقهٔ بستان موشکی به محل حضور او اصابت کرد و نادرعلی در حالی که مشغول امدادرسانی و کمک به دیگران بود به لقای معشوق شتافت و به شهادت رسید.

 پیکر مطهرش را در بهشت مصطفی زابل به خاک سپردند.

این خانواده اما تنها یک شهید تقدیم نکرد؛ برادر او محبعلی ژیانی نیز شهید شد و خانهٔ ساده‌شان را به کانونی از ایثار و افتخار تبدیل کرد.